Jon Bluming

Jon Bluming
John Bluming (1965)
John Bluming (1965)
Algemene informatie
Geboortenaam Johannes Cornelius Bluming
Geboorteplaats Vlag van Nederland Amsterdam
Overlijdensplaats De Bilt
Bijnaam Jon
Sites
(en) IMDb-profiel
Officiële website

Johannes Cornelius (Jon) Bluming (Amsterdam, 6 februari 1933 - De Bilt, 17 december 2018) was een vechtsporter en Filmacteur.

Hij was Grootmeester in enkele traditionele Japanse vechtsporten (Budo) met hoge graden in Judo (9e dan), Bo-jitsu (4de dan), Iai-jitsu (4de dan), Jodo (4de dan), Kendo (2de dan), Hapkido (10e dan) en Kyokushinkai-karate (10de dan).

Budo-loopbaan

Bluming was een leerling van de pionier van het Judo in Nederland, de Tandarts dr. Gerhard Schutte ("opa Schutte") uit Haarlem. Hij trainde in 1950 aan het Koreaans Judo College (KYC) in Seoel onder leiding van Choi In-Do en wijdde zich aan de traditionele Koreaanse vechtsport Taekgyeon. Bluming nam als Vrijwilliger van de Koninklijke Landmacht actief deel aan de Koreaanse Oorlog en raakte enkele malen gewond. In 1959 vervolgde hij zijn judo-training in Tokio op aanbeveling van de gerenommeerde budo-historicus Donn F. Draeger. Terug in Nederland werd hij judoleraar bij de Tung Yen-judoclub te Amsterdam. Tijdens diverse reizen en stages vervolgde hij zijn studie van de Japanse vechtsporten in Frankrijk, Canada, Korea en Japan.

In 1958 werd hij in Japan toegelaten tot de beroemde Kenshusei, een speciale klas voor de 25 beste leden van het judo-instituut de Kodokan, dat in die tijd onder leiding stond van Kyuzo Mifune. In 1960 eindigde hij bij onderlinge wedstrijden op de derde plaats, achter Akio Kaminaga en Isao Inokuna, die later respectievelijk olympisch vice-kampioen en olympisch kampioen zouden worden. Hierna begon hij een intensieve budo-studie: nihon-den kobudo onder Ichitaro Kuroda en Takaji Shimizu alsook Kyokushinkai Karate onder Masutatsu Oyama, van wie hij meesterleerling werd.

Bluming was in 1964 in belangrijke mate betrokken bij de oprichting van de International Karate Organization (IKO).[bron?] Hij was de eerste buitenlander die les gaf in karate in het land van herkomst en bracht het Kyokushinkai karate in Europa (1961). Op 15 januari 1965 verleende Mas Oyama hem als erkenning voor zijn verdiensten de 6de dan Kyokushin karate. Bluming was de eerste niet-Japanse karateka die deze eer te beurt viel. Op 4 september 1994 werd hij voor zijn inzet voor het internationale karate geëerd met de 10de dan, verleend door de vijf grootste Japanse karate-organisaties. Bluming was nationaal karate trainer in Nederland en in België. Hij richtte in 1962 de Nederlandse Karate Associatie (NKA) op, in 1968 de Europese Karate Organisatie (EKO), en in 1996 na het uittreden uit de IKO de International Budo Kaikan (IBK). Deze organisatie verliet hij in 2006 na onenigheid met het officiële bestuur.

Tot zijn vele leerlingen behoren onder anderen de karateka's Hideyuki Ashihara, koning Juan Carlos I van Spanje, Jan H. Kallenbach, Geert J. Lemmens, Otti Roethof en Alain Sétrouk, alsmede de judoka's Chris Dolman en Wim Ruska (die met hem brak na enkele meningsverschillen).

Begin jaren zestig daagde Bluming Anton Geesink meermalen tevergeefs uit tot een tweegevecht. Omdat beide judoka's waren aangesloten bij rivaliserende judobonden (NAJA, respectievelijk NJJB) is het nooit tot zo'n krachtmeting gekomen. Ook had dit tot gevolg dat Bluming, anders dan Geesink, niet mocht deelnemen aan internationale kampioenschappen.

In 2013 werd Kaicho Jon Bluming officieel opgenomen in de CBME's Internationale Hall of Fame van de Martial Arts

Persoonlijk

Jon was 7 jaar toen de Duitsers Nederland binnenvielen. Na de oorlog voelde hij dat hij de Amerikanen, zijn bevrijders, moest steunen en meldde zich als 17-jarige aan als vrijwilliger voor Korea. Hij raakte er drie keer gewond en in Hoengsong verloor hij 27 kameraden.

Later kreeg hij door de corruptie in het huidige Zuid-Korea het gevoel dat zijn inzet voor niets was geweest, en na 50 jaar kreeg hij alsnog last van een oorlogssyndroom. Voor zijn inzet in Korea kreeg hij later de Forgotten Hero Medal.

Door zijn bekendheid en de vechtsport werd hij geassocieerd met de onderwereld. Justitie arresteerde hem tweemaal, maar hij werd beide keren vrijgesproken. In 1979 werd hij door Molukse bankovervallers "erbij gelapt". Ook deze keer werd hij vrijgesproken en kreeg hij 280.000 gulden schadeloosstelling. Bluming overleed op 85-jarige leeftijd in zijn woonplaats De Bilt.[1]

Auteur

Bluming publiceerde in 1967, samen met mede-auteur Kenji Kurosaki en fotograaf Ab Pruis, twee standaardwerken (Kyokushinkai Karate 1/2) en in 1999 zijn biografie: The History of Jon Bluming (van straatschoffie tot 10de dan).

Filmografie

Jon Bluming (l.) bij de première van Naakt over de schutting

Daarnaast werkte Bluming mee aan talrijke, voornamelijk Nederlandse filmproducties:

Ook speelde hij mee in de televisieserie Hollands Glorie (Bulle Brega) naar het gelijknamige boek van Jan de Hartog.

Externe links