Kijk Back to the Future, Back to the Future Part II en Back to the Future Part III gewoon in die volgorde. De films reizen door verschillende perioden, maar jouw kijkvolgorde hoeft die sprongen niet te volgen. De opbouw van de trilogie is gemaakt om de avonturen van Marty McFly en Doc Brown stap voor stap te beleven.

In dit artikel 7 onderwerpen

Het verschil tussen tijdreizen en tijdlussen helpt ook bij het kiezen van een volgend verhaal. Dat onderscheid tussen verhaalvolgorde en kalender is bij tijdreisverhalen handig: de volgorde van gebeurtenissen in een denkbeeldige geschiedenis is iets anders dan de volgorde waarin een film ze vertelt. Wie de scènes vooraf op kalenderjaar probeert te ordenen, haalt juist informatie weg die het verhaal geleidelijk wil laten zien.

De drie films

  • Back to the Future (1985)
  • Back to the Future Part II (1989)
  • Back to the Future Part III (1990)

De eerste film introduceert de hoofdpersonen en het uitgangspunt. De vervolgen bouwen daarop voort. Ook als je vooral nieuwsgierig bent naar een specifieke periode of een beroemd beeld uit een later deel, is beginnen met de eerste film de duidelijkste route.

Let op doelen voordat je regels uitpluist

Bij een eerste kijkbeurt hoef je geen schema bij te houden. Vraag je per scène drie dingen af: waar bevindt het personage zich, wat wil het op dat moment bereiken en wat maakt dat moeilijk? Daarmee houd je de menselijke lijn vast, zelfs wanneer de technische uitleg ingewikkelder klinkt.

Tijdreizen is hier een middel om conflicten, kansen en komische situaties te creëren. Je kunt na afloop best discussiëren over de regels, maar probeer tijdens het kijken eerst te volgen wat er op het spel staat. Een film hoeft niet als natuurkundig model te functioneren om een helder avontuur te vertellen.

Waarom vooruitzoeken vaak tegenwerkt

Een korte zoekopdracht naar een familierelatie of een voorwerp kan al een latere ontwikkeling verklappen. Wacht bij voorkeur tot na een film voordat je een uitgebreide tijdlijn of uitleg opent. Veel overzichten veronderstellen dat je de hele trilogie kent en maken geen onderscheid tussen een onschuldige introductie en een ontknoping.

Wil je wel iets onthouden, noteer dan alleen een vraag. Bijvoorbeeld: waarom blijft de camera op dat voorwerp staan? Dat geeft je na afloop een vertrekpunt voor een gesprek, zonder dat je tijdens de film antwoorden van buiten het verhaal binnenhaalt.

Een tweede kijkronde met een ander doel

Na de eerste ronde kun je letten op herhaling: terugkerende locaties, overeenkomstige situaties en kleine veranderingen tussen versies van een omgeving. Dat is een andere manier van kijken dan uitsluitend volgen wat er daarna gebeurt.

Kies daarbij één aandachtspunt. Wanneer je tegelijkertijd alle dialogen, achtergrondgrappen, tijdsprongen en voorwerpen wilt analyseren, verdwijnt het plezier al snel in administratie. Een volgende kijkbeurt hoeft niet compleet te zijn om iets nieuws op te leveren.

Plan het passend bij je gezelschap

De trilogie kan als een gezamenlijke reeks filmavonden werken. Spreek vooraf af of iedereen de films al kent. Wie herkent wat eraan komt, kan gemakkelijk onbedoeld iets verraden met een opmerking of een lach voordat de scène zijn werk heeft gedaan.

Geef nieuwe kijkers ruimte om hun eigen verwachtingen te hebben. De meest behulpzame uitleg is meestal geen uitleg vooraf, maar een gesprek achteraf: welke keuze van een personage begreep je, welke verraste je en welke vraag bleef liggen?

Veelgestelde vragen

Is chronologisch op jaartal kijken beter? Nee. Voor een eerste kijkbeurt is de filmvolgorde de aangewezen route.

Moet ik achtergrondmateriaal kennen? Nee. De drie films vormen het vertrekpunt; aanvullende boeken, documentaires of de musical zijn geen vereiste.

Verklaart deze gids de ontknoping? Nee. We houden de uitkomsten en specifieke gevolgen van de tijdreizen buiten beschouwing.

Bronnen

  • NBCUniversal
  • Back to the Future