Na Girl en Close is er een nieuwe film van Lukas Dhont, en de verwachtingen waren hoog. Coward draait sinds donderdag 22 oktober in de Nederlandse bioscoop. De film dong in mei mee naar de Gouden Palm in Cannes en is de Belgische inzending voor de Oscars. De recensies zijn overwegend lovend, met één duidelijke uitzondering.

In dit artikel 3 onderwerpen

Waar Coward over gaat

De film speelt aan het Vlaamse front in de Eerste Wereldoorlog. Pierre, een stille boerenzoon, verwondt zichzelf om uit de loopgraven te komen en belandt bij een groep soldaten die achter de linies revues opvoeren. Daar ontmoet hij Francis, de flamboyante zoon van een kleermaker die in vrouwenkleren de manschappen even de oorlog laat vergeten. Tussen de twee groeit een liefde die stil moet blijven.

Het idee komt uit de geschiedenis. Dhont stuitte op een foto uit 1914 van een soldaat die in vrouwenkleren op een podium danste, en ontdekte dat zulke voorstellingen in vrijwel alle legers voorkwamen. Emmanuel Macchia en Valentin Campagne, die Pierre en Francis spelen, wonnen in Cannes samen de prijs voor beste acteur.

Wat de critici vinden

VPRO Cinema geeft vier sterren en noemt het een prachtig oorlogsdrama. In België is De Morgen het meest enthousiast, met vijf sterren voor wat de krant een stijlvolle slowburner noemt. De Volkskrant prijst de tedere portretjes van jonge mannen en hun kwetsbaarheden. VRT NWS spreekt van opnieuw een schot in de roos, en wijst op het contrast tussen de gruwel van het front en momenten van grote tederheid.

De Standaard is koeler, met drie sterren, en Humo komt uit op drieënhalf. De Standaard noemt de film Dhont pur sang, en daarin zit wat de critici zeggen in een notendop. Coward draait om dezelfde thema’s als zijn eerdere films. Wie die waardeert, krijgt meer van wat hij mooi vond; wie hoopte dat de oorlog een heel andere Dhont zou opleveren, komt bedrogen uit.

Voor wie is Coward?

Wie Close mooi vond, gaat deze film ook raken. Het is minder zwaar dan die film; Dhont noemt Coward zelf zijn warmste werk tot nu toe. Verwacht wel geen klassieke oorlogsfilm. De gevechten zijn er, en sommige beelden van gesneuvelde soldaten zijn hard, maar de film draait om muziek, theater en twee jongens die elkaar vinden. Ik denk dat de film het best werkt op een groot doek, juist vanwege de stilte tussen de scènes.

Coward wordt in Nederland uitgebracht door Lumière en draait onder meer bij Pathé. De film duurt 127 minuten. In de Nederlandse trailer zie je Pierre aan het front en de eerste ontmoeting met het gezelschap.