Een Nederlandse telefilm over een eenzame tiener die in de schuur van zijn moeder een kernreactor bouwt, is in Berlijn uitgeroepen tot beste Europese fictie van het jaar. Nuclear Boy van regisseur Joren Molter won de Prix Europa voor Best European Video Fiction 2026, meldt Broadcast Magazine. De prijs werd uitgereikt tijdens de veertigste editie van het Europese mediafestival, waar publieke omroepen uit heel Europa hun beste werk insturen.
In dit artikel 3 onderwerpen
Het goede nieuws voor wie hem gemist heeft, is dat je de film gewoon thuis kunt kijken.
Waar je Nuclear Boy ziet
Nuclear Boy is gemaakt als Telefilm, door Family Affair Films samen met de EO en met steun van het CoBO Fonds. NPO 3 zond hem uit op zaterdag 21 februari 2026, en sindsdien staat hij op NPO Start. De film duurt 85 minuten. Het scenario is van Britt Snel, de productie van Floor Onrust.
Debutant Guus Blanken speelt de zeventienjarige scheikundefanaat Aike, Jelka van Houten zijn moeder. Aike vindt geen aansluiting op school of bij de scouting en zoekt zijn publiek online, met filmpjes van steeds gevaarlijkere experimenten. In de trailer, die Molter zelf online zette, zie je hem in zijn geïmproviseerde laboratorium en tussen de scouts.
Het ware verhaal erachter
Wat de film extra beklemmend maakt, is dat de basis echt gebeurd is. Molter baseerde zich op de Amerikaan David Hahn, die bekend werd als de nuclear boy scout. Volgens EOS Wetenschap probeerde Hahn in 1994, toen hij zelf zeventien was, in de achtertuin van zijn moeder een minikernreactor te bouwen. Dat lukte niet helemaal, maar de achtergrondstraling liep op tot duizend keer de normale hoeveelheid. Molter verplaatste het verhaal naar het Nederland van nu, met een rijtjeshuis in de schaduw van een kerncentrale en een online publiek dat Aike steeds verder opjut.
Wat critici ervan vonden
De recensies bij de uitzending in februari waren positief, maar niet zonder kanttekeningen. VPRO Cinema gaf drie van de vijf sterren en noemde het een van de beste Telefilms van het jaar, met lof voor de manier waarop Aikes online kijkers als figuren naast hem in de tuin verschijnen. Cinemagazine sprak van een prachtrol van Blanken en ronduit prachtig camerawerk van Roy van Egmond, maar miste een duidelijk antwoord op de vraag waarom Aike dit allemaal doet.
Nuclear Boy was niet de enige Nederlandse winnaar. Volgens Spreekbuis won ook de documentaire Mijn woord tegen het mijne van Maasja Ooms, over vijf mensen die stemmen horen, en ging de IRIS-prijs naar de VPRO-serie Tina in Sexbierum.
Ik vind de prijs vooral een mooi argument om de film alsnog op te zoeken. Een film die op een zaterdagavond om tien uur op NPO 3 begint, mis je makkelijk, terwijl dit voor mij een van de origineelste Nederlandse films van het jaar is. Anderhalf uur en een verhaal dat je niet snel vergeet, dat is een avond goed besteed.
