Lukas Dhont werd op 11 juni 1991 geboren in Gent en is nu 35 jaar oud. De Belgische regisseur en scenarist staat weer volop in de belangstelling, want zijn derde speelfilm Coward draait sinds donderdag 22 oktober in de Nederlandse bioscopen. Met drie speelfilms is hij een van de bekendste Vlaamse filmmakers van zijn generatie, en elk van die films ging in première in Cannes.

In dit artikel 5 onderwerpen

Van kostuumassistent tot Cannes

Dhont begon niet achter de camera maar ernaast. Als tiener werkte hij als assistent bij de kostuums op film- en televisiesets, zo staat in zijn Wikipedia-biografie. Daarna studeerde hij aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent. Zijn eerste korte film als regisseur, Corps perdu, kwam uit in 2012. Met de kortfilm L’Infini won hij in 2014 op Film Fest Gent de prijs voor beste Belgische studentenkortfilm.

Wat opvalt, is hoe snel het daarna ging. Zijn eerste lange film werd meteen geselecteerd voor Cannes, en sindsdien keert hij daar steeds terug. In een interview met VPRO Cinema zegt hij dat dit nooit went, en dat hij Coward bijna niet had ingestuurd omdat de film nog niet af was.

Girl, Close en Coward

De drie films van Dhont dragen allemaal een titel van één Engels woord. Dat is geen toeval, vertelde hij aan VPRO Cinema. Hij kiest bewust eenvoudige woorden die na het kijken een andere lading krijgen.

JaarFilmWaar het over gaatBelangrijkste erkenning
2018GirlEen transgendermeisje dat balletdanseres wil wordenCaméra d’or in Cannes voor beste debuut
2022CloseDe hechte vriendschap tussen twee tienerjongensGrand Prix in Cannes, Oscarnominatie
2026CowardLiefde tussen twee jonge soldaten in de Eerste WereldoorlogPrijs voor beste acteur in Cannes, Belgische Oscarinzending

Girl leverde in 2018 ook de prijs voor beste acteerprestatie in de sectie Un certain regard op voor de jonge Victor Polster. Close won in 2022 de Grand Prix, de op één na belangrijkste prijs van het festival, en werd daarna genomineerd voor de Oscar voor beste internationale film.

Een regisseur die zijn acteurs op straat vindt

Een terugkerend patroon in zijn werk is de keuze voor acteurs zonder ervaring. Volgens VRT NWS vond hij Victor Polster op een balletschool en sprak hij Eden Dambrine, de hoofdrolspeler van Close, aan in de trein. Ook Emmanuel Macchia, die in Coward de jonge soldaat Pierre speelt, had nog nooit geacteerd. Dhont ontdekte hem tijdens een casting op de school waar hij tuin- en landschapsarchitectuur studeerde.

Dat pakt goed uit. Macchia en zijn tegenspeler Valentin Campagne wonnen in Cannes samen de prijs voor beste acteur, en lieten daarbij Oscarwinnaars als Javier Bardem en Rami Malek achter zich. Ik vind dat misschien wel het knapste aan Dhont. Hij laat jonge mensen niet acteren, hij laat ze iets voor de eerste keer beleven, en dat zie je terug op het doek.

Wat Coward anders maakt

Met Coward kiest Dhont voor het eerst een groot decor. Het idee begon bij een oude zwart-witfoto van een Belgische soldaat die achter het front in vrouwenkleren optrad. Samen met zijn vaste schrijfpartner Angelo Tijssens werkte hij dat uit tot een verhaal over Pierre, een boerenzoon die bij een groep soldaten belandt die revues opvoeren voor hun kameraden. Daar ontmoet hij de flamboyante Francis.

Opvallend is dat Dhont oorlogsfilms tegenover VRT NWS het genre noemt waar hij zelf het minst van houdt. Toch noemt hij Coward zijn warmste film tot nu toe. Na het zware Close is dat een verrassende wending, en wie zijn eerdere films kent, herkent wel de thema’s. Ook hier gaat het om jongens die zichzelf ontdekken op een plek waar dat eigenlijk niet kan.

Waar je de films van Dhont kijkt

Coward draait nu in de bioscoop, en wat recensenten ervan vinden lees je in ons stuk over de film. Close staat volgens JustWatch onder meer bij NPO Plus, MUBI en CineMember. Girl kun je streamen bij MUBI en CineMember, en beide films zijn ook te huur. Wie zijn werk nog niet kent, begint het best met Close. Die film laat het beste zien wat Dhont zo goed kan, en hij maakt de thema’s van Coward meteen begrijpelijk.

In dit gesprek met VRT NWS vertelt Dhont zelf over Coward en waarom kunst mensen volgens hem overeind houdt in donkere tijden.